|
SÜRÜCÜ ADAYLARI VE SÜRÜCÜLERDE
ARANACAK SAĞLIK ŞARTLARI İLE MUAYENELERİNE DAİR
YÖNETMELİK
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Dayanak
Amaç
MADDE 1 –
(1) Bu Yönetmeliğin amacı, sürücü
adayları ve sürücülerde aranacak sağlık şartları ile
muayenelerine dair usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 –
(1) Bu Yönetmelik hükümleri, sürücü adayları ve
sürücülerin sağlık şartları ve muayeneleri ile ilgili
hususları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 –
(1) Bu Yönetmelik, 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı
Karayolları Trafik Kanununun 41 inci maddesinin
birinci fıkrasının (c) bendine dayanılarak
hazırlanmıştır.
İKİNCİ BÖLÜM
Sağlık Muayenesinde Sürücü
Adaylarının ve Sürücülerin Sahip Olacakları Sağlık
Şartları ile Göz, İç Hastalıkları,
Kulak-Burun-Boğaz, Ortopedi, Ruh ve Sinir
Hastalıkları Muayenelerine İlişkin
Esaslar
Sürücü adaylarının ve
sürücülerin sahip olmaları gereken sağlık şartlarına
ve muayenelerine ilişin genel esaslar
MADDE 4 –
(1) Sürücü adaylarının genel sağlık
muayeneleri pratisyen tabip veya
uzman tabip
tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılır.
Tabiplerce düzenlenen raporlar, resmi
kurumlarda kurum mühürü ile, özel hastanelerde
başhekimlerce, diğer özel sağlık kuruluşlarında sağlık
kuruluşunun mesul müdürünce, muayenehanelerde ise
muayenehanenin bulunduğu ilçenin sağlık grup
başkanlığı, sağlık grup başkanlığı bulunmayan merkez
ilçelerde il sağlık müdürlüklerince, isim ve imza
yönünden onaylanması gerekmektedir. Tabiplerce verilen
sağlık raporlarının gerçeğe uygun olmamasının tespiti
halinde bu raporlar geçersiz sayılır ve sorumlular
hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda
bulunulur. Bu tabipler bir daha sürücü adayı sağlık
raporu veremez ve daha sonra
verecekleri raporlar geçersiz sayılır.
Bu husus Emniyet Genel Müdürlüğüne bildirilir. Aile
hekimliği uygulamasına geçilmiş illerde bu raporlar
Toplum Sağlığı Merkezi tarafından da verilebilir.
(2) Tabip tarafından, sürücü
adayında;
a) İşitme kaybı,
b) Günlük hayatı kısıtlayan
denge problemi, baş dönmesi nedeni olabilecek bir
hastalık,
c) Uyku bozukluğu (Obstrüktif
uyku apnesi sendromu, gündüz aşırı uyuklama hali),
ç) Malign tümör hikayesi,
d) Eklem hareketlerinde
kısıtlama,
e) Ekstremite noksanlığı,
f) Kas, tendon ve bağ
lezyonları,
g) Ağır diabetes mellitus
hastalığı,
ğ) Kalp-damar hastalığı(anjinal
yakınma, akut koroner sendrom tanısı, angioplasti,
kalp yetmezliği, hipertansiyon, kalıcı pil
implantasyonu),
h)
Organ yetmezliği
(organ nakli geçirilmiş olması, kronik böbrek
yetmezliği ve diğer hayati önemi haiz
organlarda dekompanse yetmezlik),
ı) Santral sinir sistemi
hastalıkları,
i) Periferik sinir sistemi
hastalıkları,
j) Epilepsi,
k) Kas hastalıkları (myopati,
progresif muskuler distrofi, kas-sinir kavşak
hastalıkları),
l) Ruh hastalığı (ağır akıl
hastalığı, zeka geriliği, demans, kişilik bozukluğu,
ağır davranış bozukluğu),
m) Alkol bağımlılığı,
n) Psikotrop madde bağımlılığı,
o) Görme derecelerinin uygun,
ö) Görme alanının uygun,
p) Renk körlüğü (Herhangi bir
koşul aranmadan sürücü olabilirler.),
r) Gece körlüğü (Varsa gün
doğumundan bir saat önce ile gün batımından bir saat
sonraki zaman dilimi içerisinde kullanılabilir.),
s) Derinlik duyusunun normal,
ş) Pitozis-hemipitozis,
t) Diplopi ve paralitik
şaşılığı,
u) Blefarospazm, katarakt, afaki,
progresif göz hastalığı,
ü) Monoküler görme yönünde
genel olarak değerlendirme yapılır.
(3) Tabip tarafından, bu
Yönetmelikte belirtilen kriterlere göre sürücülüğe
engel hali olmayanlara muayeneyi yapan tabip
tarafından uygun rapor verilir. Bu Yönetmeliğe göre
sürücülüğe engel hali tespit edilen veya hakkında
karar verilemeyen sürücü adayı ilgili uzman
tabip/tabiplere gönderilerek ilgili uzman muayenesi
istenir ve verilecek rapor doğrultusunda işlem
yapılır.
(4) Raporlara karşı itiraz,
raporun verildiği ilin Sağlık Müdürlüğüne yapılır.
Sağlık Müdürlüğü tarafından, itiraz edilen branşla
ilgili olarak en az 3 uzman hekimden oluşan bir
kurulda sürücü adayının değerlendirilmesi sağlanır. Bu
kurul raporuna göre işlem yapılır. Uzmanlar kuruluna
da itiraz olduğu takdirde Sağlık Bakanlığınca
belirlenecek bir kurul tarafından sürücü adayının
değerlendirilmesi yapılır ve karar verilir. Verilen
karar kesin olup itiraz hakkı yoktur.
Göz
muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 5 –
(1) Göz muayenesi açısından sürücü belgeleri aşağıda
belirtildiği şekilde iki gruba ayrılır;
a) Birinci grup: A1, A2, B, F,
H.
b) İkinci grup : C, D, E, G.
(2) Görme derecesi, iki gözü
olanlarda;
a) Birinci grup sürücülerde
düzeltmeli veya düzeltmesiz olarak bir gözün görmesi
2/10 dan aşağı olmamak şartıyla her iki gözün görme
derecesi toplamı 10/20 olmalıdır.
b) İkinci grup sürücülerde
düzeltmeli veya düzeltmesiz olarak bir gözün görmesi
6/10 dan aşağı olmamak şartıyla her iki gözün görme
derecesi toplamı 14/20 olmalıdır.
c)10/10 görme: gözlük veya
kontakt lensle iyi aydınlık ortamda araçlarından 20
metre mesafeden 79 mm yükseklik x 50 mm genişlikteki
şekil veya bir yazıyı okumalarını gerektirir.
ç) Monoküler sürücülerde görme
gücü gören gözde 10/10 olmalıdır.
d) Gözlerin her ikisi birden
kullanılıyor ise;
1) Her iki gözde görme gücü
toplamları 10 / 20 den daha az olan ve her iki gözün
görme derecesi ayrı ayrı en az 0.5 olmayan (sağ göz
0.5 ve sol göz 0.5) sürücü belgesi alamaz.
(3) Görme Düzeltmesi;
a) Gözlükle düzeltme kabul edilir.
Ancak araç kullanırken sürücü gözlüğünü takmak
zorundadır.
b) Kontakt lens ile düzeltme
kabul edilir. Ancak araç kullanırken kontakt lenslerin
takılması zorunludur.
(4) Görme alanı;
a) Santral 20 derece
içerisinde skotom olmamalıdır. Her iki gözde santral
skotom olanlar, hiçbir sınıf sürücü belgesi alamaz.
Tek gözde santral skotom olanlar ve bu maddenin ikinci
fıkrasının (ç) bendindeki görme derecesine sahip
olanlar monoküler sürücü belgesi alabilir.
b) Periferik görme alanı; yatay
düzlemde her iki gözde ayrı ayrı görme alanı 120
dereceden daha az olamaz. 120 dereceden daha az görme
alanına sahip olanlar sürücü belgesi alamaz. İki
gözden herhangi birinde 120 dereceden az görme alanı
olanlara monoküler sürücü belgesi verilir.
c) Periferik görme alanı
kayıpları; yatay düzlemde uzanan 3 veya daha fazla
kayıp kümesi ya da herhangi bir uzunlukta ancak tek
nokta genişliğinde, başkaca kayıp alana dokunmayan,
yatay hattı kesen ya da yatay hatta dokunan, dik
uzanımlı görme alanı kayıplarıdır.
ç) Kabul edilmeyen santral
görme kayıpları;
1) Santral 20 dereceye kadar
olan alanda küme şeklinde veya tek nokta tarzında
kayıp olmamalıdır.
2) Hemianopsi ya da kadranopsi
uzantısı olan santral görme alanı kayıplarından, gece
körlüğü, glokom, retinapati gibi organik ve ilerleyici
tabiatta olan hastalıklarda görme alanı defektlerinde
normal binoküler görme alanı şartı aranır. (Bu
maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendi uygulanır.)
Homonium ya da bitemporal defektler-hemianopik ya da
kadranopik defektler sürüş için güvenli kabul edilmez
ve bu şahıslar sürücü olamaz.
(5) Derinlik duyusu; iki gözü
olanlarda normal olmalıdır. Monoküler olanlarda en az
üzerinden bir yıl geçmiş olmalıdır.
(6) Gece körlüğü olanlar gün
doğumundan bir saat önce, gün batımından bir saat
sonra araç kullanabilirler.
(7) Renk körlüğü olanlar,
herhangi bir koşul aranmadan sürücü olabilir.
(8) Pitozis-Hemipitozis;
a) Görme derecesi ne olursa olsun iki
gözünde tam pitozisi olanlara sürücü belgesi verilmez.
Tek taraflı pitozisi olup pupili kapalı kişiler
monoküler gibi işlem görür.
b) Monoküler veya binoküler
kişilerde, ameliyatla düzeltilmiş veya ameliyatsız
olarak hemipitozisi olanlarda, üst kapak kenarı primer
pozisyonda iken pupillanın üst kenarına kadar iniyor,
fakat pupilla alanını engellemiyorsa ve görme
dereceleri ikinci maddeye uygun ise sürücü belgesi
verilir.
(9) Diplopi ve paralitik
şaşılığı olanlara görme dereceleri ne olursa olsun
sürücü belgesi verilmez. (monokülerler dahil) Diplopi
tanısı konulduğu anda sürücünün sürücü belgesine el
konulur.
a) Grup 1 için; özellikli
gözlükler veya kapama ile diplopi kontrol edilebiliyor
ve sürücü sürme işlemi sırasında bunlara dikkat
edebiliyorsa, 9 ay sonra kapama için monokülarite
kriterine uymak koşulu ile ilgili merkez görüşü
alınarak sürmeye devam edebilir.
b) Grup 1 ve Grup 2 sürücü
belgeleri için; tıbbi destek alınarak iyi bir
fonksiyonel adaptasyon ve rehabilitasyon sağlanmış
ise, durağan olan 9 aylık ya da daha fazla süreli
diplopide, bu sürenin sonunda sürüşe izin verilebilir.
c) Grup 2 sürücü belgesi için;
diplopi geçmiyor veya rehabilite edilemiyor ise sürüş
izni verilmez. Bir gözün kapatılarak araç kullanılması
bu grup için söz konusu olamaz.
(10) Şaşılığı mevcut olup da
binoküler görmesi olan ve görme dereceleri bu maddenin
ikinci fıkrasındaki şartlara uygun olanlara sürücü
belgesi verilebilir.
(11) Blefarospazm;
a) Hafif (1 dakikada 5 kez
oluşan ) olduğu durumlarda tıbbi görüş doğrultusunda
sürüşe devam edilebilir. Tek veya iki taraflı olduğu
belirtilerek ilgili madde uygulanır.
b) Orta derecede (1 dakikada
5-10 kez oluşan) ise, rehabilite edilemeyen diplopi
gibi ilave durumlar olmadıkça, botilinum toksini
kullanımı ile kontrolü kabul edilir.
c) Ciddi (1 dakikada 10’dan
fazla oluşan) blefarospazmda ara ara tedavi
edilebiliyor olsa dahi sürüşe izin verilmez.
(12) Katarakta, her bir grup
için asgari standartlar mevcut olmak koşuluyla, tıbbi
görüş doğrultusunda ve tıbbi kanaatte öngörülen
aralıkta muayene ve kontrolleri yapılmak üzere bu
maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarındaki şartları
taşımak kaydıyla sürüşe izin verilir.
(13) Afaki;
a) Tek veya iki taraflı afak
olanlara ikinci grup sürücü belgesi verilmez.
b) Tek veya iki taraflı afak
olanlar ameliyattan 6 ay sonra bu maddenin ikinci
fıkrasının (a) bendindeki görme şartlarına sahip
iseler birinci grup sürücü belgesi verilir.
c) Psödoafaklar; görme
dereceleri bu maddenin ikinci fıkrasındaki şartlara
uygun ise Grup 1 ve Grup 2 sürücü belgesi alabilir.
(14) Progresif hastalıklar:
Görmeyi zamanla azaltabilecek (katarakt, makula
dejenerasyonu, retinapatiler gibi) hastalıklarda görme
durumu bu maddenin ikinci fıkrasındaki şartlara uysa
dahi, bu sürücülerin muayeneleri yılda 1 kez
tekrarlanır.
(15) Şahsın tek gözü var, diğer
gözü yok ise veya sadece bir gözünü kullanabiliyor
diğer gözde görme yeterli değilse (Bu maddenin ikinci
fıkrasının (a) bendi); (Monoküler vizyon var ise)
a) Görme gücü kriteri, gören
gözün en az 1.0 görme keskinliği olmalıdır.
b) Görme alanı, şahsın yatay
görüş alanı 120 dereceden daha az olamaz.
c) Eğer şahıs herhangi bir
nedenle hayatının herhangi bir durumunda tek gözlü
(monoküler) olma durumuna gelmiş ise; olayın üzerinden
en az 1 yıllık adaptasyon süreci geçmeli ve sonunda
şahsın 120 dereceden daha az olmamak koşuluyla görüş
alanına sahip olduğu saptanmış olmalıdır.
ç) Monoküler kişiler;
1) A1, A2, B ve F sınıfı sürücü
belgesi alabilir.
2) Ticari araç kullanamaz.
3) Kendileri açısından konulan
kurallara uyup uymadıklarının denetlenebilmesi için
sürücü belgelerine monoküler ibaresi yazılır.
4) Kullanacakları araçların
içinde, sağında ve solunda olmak üzere en az 3 ayna
bulunması zorunludur.
5) Sürücü belgesi aldıktan
sonra her yıl bir göz hekiminden sağlık raporu
almaları zorunludur.
6) Kullanacakları araçların
azami hız sınırları; yerleşim yeri içinde 50, yerleşim
yeri dışında 18/7/1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmî
Gazete’de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin
100 üncü maddesinde belirtilen hız sınırlarından 10 km
daha az olmalıdır.
7) Gece araç kullanamaz. (Gece: gün
batımından bir saat sonrası ile gün doğumundan bir
saat öncesidir.)
8) Kullandıkları aracın arka
camının sol ve sağ üst köşelerine monoküler
olduklarını belirleyen işaret yapıştırılması
zorunludur. (Ek: 1)
İç
hastalıkları muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 6 –
(1) İç hastalıklardan diabetes mellitusda;
a) Ağır diabetes mellitus
vakalarına (diabetik kronik komplikasyonları örn;
retinopati, nefropati, nöropati gibi gelişmiş
olanlara, ve insulin kullanmak zorunda olup kan şekeri
regulasyonu sık hipoglisemiler nedeni sağlanamayan
labil kan şekerine sahip olanlara ve bu durumu sağlık
kurulu raporu ile tespit edilenlere) sürücü belgesi
verilmez.
b) Kontrollü diabetlilere,
belirli aralıklarla muayene ve tetkik edilmek üzere
sürücü belgesi verilebilir.
(2) Kalp-Damar Hastalıkları;
Grup 1: A ve B sınıfı sürücü
belgesi verilecek sürücü adayları, Grup 2: A ve B
sınıfı dışında kalan sürücü adayları olup bunlardan:
a) Anjinal yakınması olanlara,
akut koroner sendrom (Stabil olmayan angina pektoris,
ST yükselmeli miyokard infarktüsü ve ST yükselmesiz
miyokard infarktüsü) tanısı almış olanlara ve koroner
arter bypass cerrahisi uygulanan Grup1 ve Grup 2 deki
sürücü adaylarına gerekli medikal tedavi ve/veya
invaziv girişimleri tamamlandıktan 6 hafta sonra
yapılacak olan egzersiz testinde, testi pozitif
kılacak olan kriterler saptanmamış ise sürücü belgesi
verilir.
b) Anjiyoplasti işlemi
uygulanmış Grup 2 deki adaylara işlemden 6 hafta sonra
yapılacak olan egzersiz testinde, testi pozitif
kılacak kriterler saptanmamış ise sürücü belgesi
verilir.
c) Kalp atım sayısı çok düşük
(dakikada 40’ın altı), atrioventriküler bloklu ve
hasta sinüs sendromu olanlardan kalıcı kalp pili
takılmamış olanlara sürücü belgesi verilmez.
ç) Kalıcı pil implantasyonu ve
başarılı kateter ablasyonu yapılan Grup 2 deki
adaylara işlemden 6 hafta sonra sürücü belgesi
verilir.
d) İmplante edilebilir
katdiyoverter defibrilatör implantasyonu yapılmış olan
Grup 1 ve Grup 2 deki adaylara sürücü belgesi
verilmez.
e) Hipertansiyonu olan ve
maksimal tedaviye rağmen istirahat TA: 200/120 mmHg
nin üzerinde olan Grup 2 deki adaylara sürücü belgesi
verilmez.
f) Hipertrofik kardiyomiyopati ve
dilate kardiyomiyopati tanısı konmuş semptomatik olan
Grup 1 ve Grup 2 deki adaylara sürücü belgesi
verilmez.
g) Kalp yetersizliği ve kapak
hastalığı tanısı konan ve ağır semptomatik (NewYork
Kalp Cemiyeti Sınıf 3-4) olan Grup 1 ve 2’deki
adaylara sürücü belgesi verilmez.
ğ) Konjenital kalp hastalığı
tanısı konmuş olanlardan komplex veya ciddi kardiyak
problemi olanlara sürücü belgesi verilmez. Diğer
konjenital hastalığı olanlar ve başarılı cerrahi
onarım yapılmış olanlara belirli aralıklarla
kontrolden geçmek kaydıyla sürücü belgesi verilir.
(3) Organ yetmezliğinde;
a) Hayati önemi haiz
organlarında dekompanse yetmezliği olanlara sürücü
belgesi verilmez.
b) Büyük organ nakli geçirmiş
olanlara veya kronik böbrek yetmezliği olup diyaliz
tedavisi görenlere, ilgili uzmanın görüşü alınmak
suretiyle sürücü belgesi verilir.
(4) Sürücü adaylarında
yapılacak laboratuar testleri doktorun takdirine
bağlıdır.
Kulak-burun-boğaz muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 7 –
(1) İşitme kaybında;
a) İşitme normal olmalıdır.
Normal kulak hava yolu eşiği 25 dB’den iyi işitmek
üzere diğer kulaktaki kayıp 50 dB olmalıdır.
b) İşitmeyi yukarıda tarif
edilenden daha kötü olan olgularda; bir kulağı normal
olmak koşuluyla, işitme düzeyi işitme cihazı ile kötü
işiten kulakta en fazla 50 dB olmak kaydıyla B ve F
sınıfı ehliyet alabilirler; bu kişilerin ticari araç
kullanamayacakları ancak; işitme cihazı ile
kullanabilecekleri belgelerine işlenir.
c) İşitme cihazı kullananlar
A1, A2, C, D, E, G Sınıfı Sürücü Belgesi alamaz.
İşitme cihazı kullandıkları halde B Sınıfı Sürücü
Belgesi alanların ticari araç kullanmayacakları
belgelerine işlenir. B Sınıfı Sürücü Belgesi alıp da
ticari araç kullanacaklarda C, D, E, G Sınıfı Sürücü
Belgesi alacak olanlarda işitme tam olmalı, ileri
derecede ses kısıklığı, solunum bozukluğu ve ileri
derecede konuşma bozukluğu olmamalıdır.
ç) E Sınıfı Sürücü Belgesi
alacak olanlar ile B Sınıfı Sürücü Belgesi
alacaklardan ticari taşıt kullanacak olanlarda,
doğuştan veya sonradan meydana gelen ileri derecede
şekil bozukluğu ve harabiyet
olmamalıdır. B Sınıfı Sürücü Belgesi
alıp da bu durumda olanların ticari araç
kullanamayacakları belgelerine işlenir.
d) Rudimental aurikula ve dış
kulak yolu atrezisi olmamalı, eğer iki ve tek taraflı
rudimental aurikula ve dış kulak yolu atrezisi
bulunanlarda iletim tipi işitme kaybı varsa, (b)
bendine göre değerlendirilir.
e) Otoskleroz, presbiakuzi,
skatrisiel otit, timpanoskleroz, kolesteatomlu veya
kolesteastomsuz kronik otit, gibi ilerleyici kulak
hastalıklarında yukarıdaki şartları taşımak koşuluyla
en az 2 yılda bir muayene kaydı istenir.
f) Bedenen ve ruhen sağlam,
görme derecesi sürücü belgesi almaya elverişli olan
işitme ve konuşma engellilere, ticari olmamak
koşuluyla sadece otomobil kullanmak üzere H Sınıfı
Sürücü Belgesi verilebilir. Bunların kullandıkları
aracın arka camının sol ve sağ üst köşelerine işitme
ve konuşma engelli olduklarını belirleyen işaretler
(Ek:2) yapıştırılması ve yeterince dikiz aynaları ile
araçların donatılması gereklidir. Ayrıca, her iki
kulakta 50 dB’den fazla işitme kaybı olan ve/veya
işitme cihazından fayda görmeyen olgular bu kapsamda
değerlendirilir.
(2) Günlük hayatı kısıtlayan
denge problemleri ile ilgili;
a) Labirent fonksiyonunu
bozacak kulak-burun-boğaz hastalığı bulunanlara,
sürücü belgesi verilmez.
b)
Baş dönmesi nedeni
olabilecek hastalıklardan herhangi biri teşhis
edildiğinde sürücü belgesi alması için gereken
medikal ve/veya cerrahi müdahalelerden sonra sorumlu
hekim ya da sağlık kuruluşunun yazılı kanaatine göre
en erken 6-12 ay sonra sürücü belgesi alabilir.
c) Mevcut sürücü belgesine
yukarıda tanımlanan koşullarda baş dönmesi nedeni
olabilecek hastalıklardan herhangi biri teşhis
edildiğinde el konması için gerekli bildirim yapılır.
Tedavi bitiminde sürücü belgesinin iadesi için gereken
sürenin tespitinde yukarıda belirtilen süreler dikkate
alınır.
(3) Uyku bozuklukları
(Obstrüktif Uyku Apnesi Sendromu, gündüz aşırı
uyuklama hali) ile ilgili;
a) Her sürücü adayına
uygulanacak anketin incelenmesi sonucunda horlama,
tanıklı uyku apnesi ve/veya yoğun gün boyu uyuklama
hali olup ilgili uzman hekim tarafından Obstrüktif
Uyku Apnesi Sendromu olduğu düşünülen adaylardan
polisomnografi
raporu istenir. Profesyonel ehliyet
talep eden 45 yaşından büyük ve vücut kitle indeksi 25
ve üzerinde olanlardan ise mutlaka polisomnografi
raporu istenir (Bu kişiler çalıştıkları sürece her
sene bu testi tekrarlamak ile yükümlüdürler.)
b) Polisomnografi raporuyla
apne/hipopne indeksi 15’den yüksek olanların
profesyonel ehliyet alabilmeleri için medikal ve/veya
cerrahi müdahaleler ile indeksleri 15’in altına inmeli
ya da sürekli CPAP veya BPAP kullanmalıdırlar.
Tedaviye hasta uyumu ile birlikte semptomların kontrol
altına alındığının ve/veya apne/hipopne indeksinin 15
veya altına indiğinin ilgili uzman hekim tarafından
rapor ile tespit edilmesi halinde ve yıllık kontrol
muayeneleri şartıyla ehliyet verilebilir. Aksi
taktirde her iki gruptaki adaya da sürücü olur raporu
verilmez veya verilmiş olan sürücü belgesi geri
alınır.
(4) Malign (Kötü huylu)
tümörler ile ilgili;
a) Uzak metastazı olmadığı
sürece B ve F sınıfı sürücü belgesi alabilirler.
b) Kalıcı trakeostoması,
lokorejyonel ve/veya uzak metastazı olmadığı sürece
A1, A2, C, D, E, G sınıfı sürücü belgesi alabilirler.
(5) 45-60 yaş arası 5 yılda
bir, 60 yaş sonrası ise 3 yılda bir sağlık kontrolü
gereklidir.
Ortopedi muayeneye ilişkin esaslar
MADDE 8 –
(1) Eklem hareketlerinden;
a) Vertebra (boyun ve bel)
hareketleri: Kişinin baş ve boynunu arkaya
döndürmesini ve bakmasını %50’den fazla engelleyen
boyun vertebra ve boyun bölgesi hastalıklarında sürücü
belgesi verilmez. Lumbal vertebra eğilme ve dönme
hareketlerini %75’den fazla engelleyen durumlarda da
sürücü belgesi verilmez.
b) Diğer eklem hareketleri: Her
iki omuz, dirsek, kalça ve diz artrodezinde veya
fonksiyonel olmayan ankilozlarda sürücü belgesi
verilmez. Ancak simetrik büyük ve eklemlerin ve aynı
taraf diz, kalça, omuz, dirsek eklemlerinin
fonksiyonel ankiloz ve artrodezlerinde, ortopedi ve
travmatoloji ve/veya fizik tedavi rehabilitasyon
uzmanının raporu ile H Sınıfı Sürücü Belgesi
verilebilir.
c) El eklemleri: Her iki elin
baş ve işaret parmaklarının hareketlerinin %75’ten
fazla kaybında Ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik
tedavi rehabilitasyon uzmanı raporu ile F ve H Sınıfı
Sürücü Belgesi verilebilir. Bundan daha az hareket
sınırlılığı yapan el parmaklarında fonksiyonel
durumdaki ankiloz ve artrodezlerde
ortopedi uzmanı ve/veya fizik tedavi ve
rehabilitasyon uzmanının raporu ile A1, A2, B, F, ve H
Sınıfı Sürücü Belgesi verilebilir. Bir eldeki baş ve
işaret parmağı dışındaki iki parmaktaki ankilozlarda
C, D, E, G sınıfı dışında sürücü belgesi yine ortopedi
ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon
uzmanlarının raporu ile verilebilir.
(2) Extremite noksanlığında;
a) Bir elin başparmak veya
başparmak dışında iki parmak noksanlığı veya noksan
sayılacak şekilde fonksiyon kaybı olanlarda, Ortopedi
uzmanının ve/veya Fizik tedavi ve rehabilitasyon
uzmanının görüşleri doğrultusunda A, B ve H sınıfı,
her iki el başparmak noksanlığı ve ileri derecede
fonksiyon kaybı olanlara F Sınıfı Sürücü Belgesi
verilir.
b) Üst extremitenin dışında
extremite noksanlığı (doğuştan veya sonradan) halinde
Ortopedi ve/veya Fizk tedavi ve rehabilitasyon
uzmanının raporu uyarınca H Sınıfı Sürücü Belgesi
verilir. Üst extremitenin tek taraflı noksanlığında da
Ortopedi uzmanının kanaatiyle, H Sınıfı Sürücü Belgesi
verilebilir.
c) Alt extremite diz altı
amputasyonlarında protezle fonksiyon kazananlara B, F,
G sınıfı, protezle fonksiyon uyumu iyi olmadığı,
ortopedi ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı
tarafından özel tertibatlı araç kullanabilecek durumda
olmadığı bildirilenlere H Sınıfı Sürücü Belgesi
verilir. Bunun dışındaki alt extremite noksanlık veya
amputasyonlarında, ortopedi uzmanı ve/veya Fizik
tedavi ve rehabilitasyon uzmanı raporu uyarınca H
sınıfı sürücü belgesi verilir.
(3) Kas, tendon ve bağ
lezyonları;
a) Kas, tendon ve bağ
lezyonları kalça, diz ve ayak bileği eklemlerini veya
bu eklemleri oluşturan kemik hareketlerini %50’den az
bozduğu ortopedi veya nöroloji uzmanınca
belirlenenlere R ve H Sınıfı sürücü belgesi, daha
fazla bozukluklarda H sınıfı sürücü belgesi verilir.
1) Bu fıkranın (a) bendine
uymayan durumlar için, ortopedi ve/veya fizik tedavi
ve rehabilitasyon uzmanının veya nöroloji uzmanının
vereceği rapora göre işlem yapılır.
2) Her özürlü için
kullanılacak özel tertibatlı araç, ortopedi ile fizik
tedavi ve rehabilitasyon uzmanının bulunduğu heyetçe
tanımlanır. Ancak; kalıcı extremite bozukluklarına
bağlı özürlülük hallerinde (Örneğin; amputasyon,
hemiplaji/serebral palsi, ileri
derecede artrit gibi) ve kronik
nörolojik bozuklukların sonucu olan özürlülük
hallerinde (Örneğin; multpl skleroz, parkinson, motor
nöron hastalıkları, periferik nöropatiler gibi) hangi
tür bir aracın kullanılabileceğinin sağlık kurulu
raporu ile tespit edilmesi kaydıyla özel donanımlı
motorlu araç kullanılmasına izin verilir. Bu gibi
durumlarda sürücünün ne tür bir cihaz ile veya hangi
becerilere sahip olursa ne tür modifikasyonlar
yapılmış araç kullanabileceğinin konunun uzmanınca
saptanması kaydı ile özel sürücü belgesi almaya hak
kazanır. Sağlık kurulu raporunda özürlülüğün
ilerleyici veya statik olup olmamasına göre hastaya
periyodik kontrollerin gerekli olup olmadığı
belirtilir.
Ruh ve
sinir hastalıkları muayenesine ilişkin esaslar
MADDE 9 –
(1) Ruh hastalıklarından;
a) İster doğumsal isterse
hastalığa, travma veya beyin sinir ameliyatına bağlı
oluşmuş ağır akıl hastalığı olanlar, zeka geriliği
olanlar, demans (bunama) ve/veya yaşlılığa bağlı
davranış bozukluğu olanlar, muhakeme, davranış ve
uyumu belirgin ölçüde bozacak düzeyde kişilik
bozukluğu, dürtü kontrol bozukluğu ve ağır davranış
bozukluğu olanlar uzman hekim tarafından dikkate
alınır.
b) Alkol bağımlılığı olanlar
veya alkollü araç kullanmaktan vazgeçmeyenlere sürücü
belgesi verilmez.
c) Geçmişte alkol bağımlılığı
olanlar belirgin bir dönem alkol almadıklarını
kanıtladıklarında bağımlılık konusunda uzman hekimin
fikri ve düzenli tıbbi kontrollerle B sınıfı sürücü
belgesi alabilir.
ç) Psikotrop maddelere bağımlı
olanlar veya bağımlı olmasa da düzenli olarak
kullananlar sürücü belgesi alamaz.
(2) Sinir Hastalıklarından;
a) Santral sinir sistemi ile
ilgili doğuştan veya sonradan geçirilmiş veya cerrahi
girişime bağlı hastalıklarla ortaya çıkan uzuvların
parezi ve paralizileri (duyusal, motor, koordinasyon
ve denge açısından), araç kullanmasını ve trafik
güvenliğini engelleyecek şekilde ileri derecede bozuk
olanlara, sürücü belgesi verilmez. Hafif derecede
bozukluğu mevcut olanlara, nöroloji uzmanının
kanaatine göre sürücü belgesi verilebilir.
b) Periferik sinir sisteminin
etkilenmesi sonucu ortaya çıkan uzuvlarda parezi ve
paraliziler araç kullanmayı ve trafik güvenliğini
engelleyecek şekilde ileri derecede ise sürücü belgesi
verilmez. Hafif derecede güçsüzlüğü varsa, nöroloji
uzmanının kanaatine göre sürücü
belgesi verilebilir. İki ayağı felçli
(parapleji), diğer vücut fonksiyonları normal olan
şahıslara H sınıfı sürücü belgesi verilebilir.
c) Epilepsi tespitinde sürücü
belgesi verilmez. Şüpheli durumlarda klinik gözlem ve
EEG tetkiki dikkate alınır.
(3) Kas Hastalıklarından
myopati ve progresif muskuler distrofisi, myotonisi ve
kas-sinir kavşak hastalıkları olan şahıslara sürücü
belgesi verilmez. Nöroloji uzmanının kanaatine göre
hafif vakalara yılda 1 kez muayene olmak kaydıyla A1,
A2, B, F ve H sınıfı sürücü belgesi verilebilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Araçlarda bulundurulması gereken ilk yardım
malzemeleri
MADDE 10 –
(1) Araçlarda aşağıda belirtilen ilk yardım
malzemeleri bulundurulması zorunludur.
CİNSİ
:
MİKTARI :
Büyük sargı bezi (10 cm x 3-5
m) 2 Adet
Hidrofil gaz steril (10x10 cm
50’lik kutu) 1 Kutu
Üçgen
sargı 3 Adet
Antiseptik solüsyon (50
ml) 1 Adet
Flaster (2 cm x 5
m) 1 Adet
Çengelli
İğne 10 Adet
Küçük makas (paslanmaz
çelik) 1 Adet
Esmark
bandajı 1 Adet
Turnike (En az 50 cm örgülü
tekstil malzemeden) 1 Adet
Yara
bandı 10 Adet
Alüminyum yanık
örtüsü 1 Adet
Tıbbı
eldiven 2 Çift
El
feneri 1
Adet
Cezai
işlemler
MADDE 11 –
(1) Bu Yönetmelikte
belirtilen hükümlere uymayan sürücüler, 2918
sayılı Karayolları Trafik Kanununun ilgili
hükümlerine göre cezalandırılır.
(2) Ayrıca, bu
Yönetmelikte belirtilen kural, yasak, zorunluluk ve
yükümlüklere uymayan sürücüler araç
kullanmaktan men edilir.
Düzenleme yetkisi
MADDE 12 –
(1) Bakanlık bu
Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere alt
düzenleyici işlem yapmaya yetkilidir.
Yürürlük
MADDE 13 –
(1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 14 –
(1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık ve İçişleri
Bakanları birlikte yürütür.

|